U okviru 33. Festivala evropskog filma Palić, u holu Otvorenog univerziteta u Subotici danas, 17. jula je otvorena izložba posvećena jednom od najznačajnijih glumaca jugoslovenskog filma, Slobodanu Cici Peroviću, povodom 100 godina od njegovog rođenja. Postavka, realizovana u saradnji sa Jugoslovenskom kinotekom, kroz fotografije, dokumenta i porodičnu arhivu osvetljava život i bogatu umetničku karijeru glumca koji je ostavio neizbrisiv trag u istoriji domaće kinematografije.

Otvarajući izložbu, direktor Festivala evropskog filma Palić Radoslav Zelenović istakao je da Jugoslovenska kinoteka već osam decenija predano čuva filmsku baštinu, a ovakve izložbe predstavljaju važan način da se sačuva sećanje na umetnike koji su oblikovali istoriju jugoslovenskog filma.

– Zahvaljujući kustoskinji Irini Kondić i velikom trudu čitavog tima Jugoslovenske kinoteke, pred nama je sveobuhvatna izložba o životu i delu jednog od najzanimljivijih glumaca naše kinematografije – rekao je Zelenović i podsetio na reči koje je Cica Perović izgovorio u jednom od svojih poslednjih intervjua, svega nekoliko godina pre smrti.

– Nemam čulo za materijalne vrednosti. Posmatram život kao reku koja teče. Za mene je jedan život jedno iskustvo i ništa više – citirao je Zelenović glumca, ocenjujući da upravo te reči najbolje oslikavaju njegov životni pogled.

Iako je preminuo neposredno pred 53. rođendan, Perović je za samo 22 godine filmske karijere ostvario čak 27 uloga u igranim filmovima, što predstavlja izuzetno dostignuće za vreme u kojem su filmske produkcije trajale znatno duže nego danas. Zelenović je podsetio na neke od njegovih najznačajnijih ostvarenja, među kojima su uloge u filmovima „Tri“ Aleksandra Petrovića, „Diližansa snova“ i „Paviljon broj 6“ u režiji Lucijana Pintilije.

Govoreći o saradnji sa slavnim rumunskim rediteljem, ispričao je anegdotu sa Festivala na Paliću iz 2002. godine, kada je Pintilije primio nagradu „Aleksandar Lifka“. Kako je rekao, reditelj mu je tada priznao da nikada nije radio sa zahtevnijim glumcem od Cice Perovića, a razlog njihovih nesuglasica bio je potpuno različit pristup glumačkom procesu..

Podsetio je i da je Perović karijeru započeo u komedijama Soje Jovanović, a već 1963. godine osvojio je svoju prvu Zlatnu arenu za ulogu u filmu „Muškarci“.

Iza ozbiljnog i dostojanstvenog držanja, kako je naveo direktor festivala, krio se čovek izuzetnog smisla za humor. Kao ilustraciju toga ispričao je anegdotu koju mu je svojevremeno preneo glumac Zvonko Lepetić sa snimanja filma „Mećava“ Antuna Vrdoljaka. Tokom rada u zabačenom planinskom kraju, Perović je iz šale ubedio vlasnika lokalne kafane da Lepetiću ne služi rakiju jer, navodno, „psuje Tita kada popije“, što je izazvalo niz komičnih situacija među filmskom ekipom.

Govoreći o privatnom životu glumca, Zelenović je rekao da je Perović bio veliki boem, čovek koji je živeo bez opterećenja materijalnim stvarima. Često je putovao sa ćerkom, a Indija mu je predstavljala posebnu inspiraciju kojoj se neprestano vraćao.

– Jednog dana nije imao ni za cigarete ni za hleb jer je sve izgubio na ruletu, a već sutradan živeo je kao gospodin. Takav je bio njegov život, pun slobode, rizika i strasti – rekao je Zelenović.

Na kraju je naglasio da je upravo zahvaljujući Jugoslovenskoj kinoteci i Festivalu evropskog filma Palić publici pružena prilika da se, čitav vek nakon njegovog rođenja, ponovo susretne sa umetnikom čije delo i danas predstavlja važan deo filmske istorije.

Izložba će tokom trajanja 33. Festivala evropskog filma Palić biti dostupna svim posetiocima, pružajući jedinstven pogled na život, karijeru i ličnost glumca čije ime zauzima posebno mesto u istoriji jugoslovenske kinematografije.

foto:/LovaLova portal